Sprookjeskleedje

Op één na zijn alle kamers ondertussen voorzien van gordijnen. Een werkje dat de nodige "sense of accomplishment" oplevert, maar toch ook wel bij momenten redelijk saai is.
Tussendoor werden er dus ook leukere dingen gemaakt.

Zo maakte ik een tijdje terug een kleedje voor de dochter, een notoire broekenfan. Ze mocht zelf stof kiezen uit de kast. Ze ging zeer resoluut voor de rest van dit sprookjesstofje en beloofde plechtig dat ze dit keer echt wel het kleedje zou gaan dragen.

Dus koos ik een patroon uit SVDZ1 en ging aan de slag, met dit resultaat:

So far, so good.
Maar toen wilde ze het helemaal niet aandoen. Pas na een maand lukte het om hem een paar uur aan te krijgen. En toen liet ze zich natuurlijk met plezier fotograferen, alleen niet in een normale pose.

Sprookjesstof: Stoffenspectakel

Rode stof: Ikea

T-shirt met ruffle mouwen

Ik vond dit t-shirtpatroon in Ottobre 3/2012 en keek er al langer naar, maar om een of andere reden begon ik er nooit aan. Was het de stress voor de halsboord, was het het gebrek aan een stofje ervoor, ik weet het niet. In ieder geval bleef deze Ottobre 2 jaar lang zomaar liggen. En toen begon ik er toch aan, met een restje van een nog niet geblogd kleed van mezelf. Met een restje mag het misgaan, maar het ging niet mis. De halsboord lukte wonderwel, net als de rolzoompjes, ook iets dat ik nog niet eerder getest had. 

Het stofje heeft zoveel kleurtjes dat ik de zoom afwerkte in 2 kleuren, een dubbelstiksel in wit en groen. 

En poseren dat kan ze wel :)

Tricot: Stoffenspectakel

Strijken voor beginners

Een tijdje geleden kwam mijn eigen kleine strijkplankje hier aan in huis, helemaal echt retro. Maar hoewel het op de foto niet zo opvalt, deed 30 jaar wachten op een volgende gebruiker geen goed aan de stof. 

Alle wit was intussen gelig en het geheel deed beduimeld aan. Tijd dus voor een snelle opfrisactie. 

Een schaar, een stukje oude fleece, een fris stofje en een nietpistool, meer was er niet nodig.
Aangezien de vorige stof ook geen zomen had en er - op het gele na - nog goed uitzag, besloot ik dat ook hier zomen overbodig was.
Aangezien ik niet direct zin had om op zoek te gaan naar dunne mousse, maar wel nog een grote lap witte fleece had besloot ik dat te gebruiken. Het resultaat voelt zeer vergelijkbaar aan.
Het geheel werd ondersteboven gelegd en de schaar ging erin en daarna het nietjespistool en toen hadden we dit:

Helemaal nieuw en fris en weer goed voor nog eens 30 jaar. 

Katoen en fleece: stoffenspectakel

Alsnog carnaval

Carnaval dat betekent verkleden. Er zijn kindjes die dat bij voorkeur dagelijks zouden doen, maar zo zijn de onze niet.  Echte verzoeknummers hoef ik dan ook niet te produceren.
Een tijdje op voorhand begon ik dan ook aan 2 piratenpakken. De broeken werden afgewerkt en aan de kant gelegd.
De week voor carnaval kwam er een nieuwsbrief die zei dat de zoon die week al als piraat naar school mocht komen. Nog dezelfde avond werd er dus een vestje bijgemaakt en de zoon ging een week lang als blije piraat naar school. Piratenaccessoires daarvan waren we hier ook goed voorzien en toch ongeveer de helft ervan overleefde ook die week.

In de lagere school hadden ze allerlei themadagen, dus in de carnavalsweek kwam het pak niet meer boven.
Voor de stoet ging hij nog eens met het pak van vorig jaar.
De week van Carnaval is ook de week dat er hier jaarlijks zieken lijken te vallen. Dus ging de dochter op maandag naar school met haar pak, kwam ziek terug en ging op vrijdag nog even terug met enkel een masker van Mega Mindy, meer wilde ze niet...

En zo kwam het dus dat er geen enkele foto was van mijn 2 piraatjes. En dus vroeg ik hen deze week heel lief of ze er niet nog even mee op de foto wilden voor mij. Zo lang het voor even was en ze mochten verder spelen was het ok en dan krijg je dus zulke foto's:

Die horizontale streepjes zijn geen ongelukje, maar de enige manier om het pak nog uit de stof te persen. Ik kocht vorig jaar anderhalve meter toen ze in het uitverkooprek van Pauli lag en daar moest ik het dus mee doen toen ik op zondagavond dat vestje in mekaar stak.

Gezellige warmte

Een hele tijd geleden begonnen we in de naailes aan een fleecetrui. Omdat ik al lang eentje met langere zachte haren in gedachte had, maar hem nooit in de winkel had gevonden, greep ik nu mijn kans om te maken wat er in mijn hoofd zat. 

Mijn eigen Singertje zou nooit door deze fleece heen zijn geraakt, zelfs met de Bernina van de les was het soms moeilijk om het hele pak onder de voet te krijgen. Het mocht ook nergens fout gaan, want een enkel stiksel was niet meer zichtbaar tussen die lange haren, dus tornen was géén optie. 

In het begin zag ik er na een les vaak uit als een sneeuwmannetje, zo veel pluisjes!

Het is een heel gezellige trui om aan te hebben en ik ben heel blij met het resultaat. De zoon komt ook altijd tegen mij aanhangen als ik hem aanheb en zou heel graag ook zo een streelzachte trui hebben. 

Het is ook weer een burdapatroon, wijd model. Blijkbaar wil dat zeggen dat ik in een 38 pas, dat was al even geleden :)  

De naden voorzag ik van een sierstiksel en binnenin werkte ik een aantal naden af met biaslint.

Stof: Pauli

Ritsen: Veritas

2014

Met een kleine impressie van 2013, gemaakt door de zoon des huizes. 

Gordijnen!

De verhuis is achter de rug en het leven gaat weer zijn gang. De toekomstige naaikamer dient nog even als slaapkamer tot de echte gerenoveerd is, dus die fotospam zal nog even moeten wachten.

In afwachting heb ik wel de livingtafel permanent ingepalmd voor een project van formaat, namelijk het huis voorzien van gordijnen. 

De eerste set, die van de kinderkamer, hangt al. De kamer had nog een rail en de stof komt van Ikea, waardoor ze een ideale test vormden voor het echte werk. 

Als er interesse voor is, leg ik wel eens uit hoe je dat doet volgens de regels van de kunst. Er moeten er nog een 10-tal gemaakt worden...