Het jaar van de gordijn

2014 was hier overduidelijk het jaar van gordijn. Bij momenten leek het wel een neverending story.
Ik begon eind 2013 met de kinderkamer, met 7 meter Ikeastof.  Sindsdien verwerkte ik nog 20 meter gordijnstof van 280 cm breed en 10 meter verduisterende stof van 150 cm breed.

Gordijnen maken is op zich niet moeilijk, het is gewoon wat saai en je hebt er een helpende hand en een grote lege tafel voor nodig. Laat een grote lege tafel hier een trekpleister zijn voor Lego en ander speelgoed en dat opruimen niet mijn sterkste punt.

Nu ze een jaar na de start van het project eindelijk allemaal ophangen, is het toch tijd geworden voor een korte handleiding.
Wat heb je nodig?
 - gordijnstof (140, 150 of 280cm)
 - loodjes
 - gordijnband
 - garen
 - strijkijzer + stijkplank

Voor je stof gaat shoppen is het aangewezen om eerst de ramen op te meten en gordijnband te kiezen. Ik ging voor een 3-ploois gordijnband die net 2 op 1 samentrok (gevonden bij wijlen Home Market), maar er bestaan vele soorten. De gordijnen van de slaapkamers kregen hier Ikeaband omdat de maat van het raam niet te verzoenen viel met de 3-plooisband en de stofbreedte. Bij de Ikeaband kan je de plooien naar smaak leggen met ijzeren gordijnhaken.

Eén van de ramen hier was 255cm breed (binnen het kader), dus moest er stof van 280 breed komen om geen naden midden in de gordijnen te hebben. De stof werd gevonden op het Stoffenspectakel. Alle ketens lijken enkel stof van 140cm aan te bieden en daar zit dan altijd al maakloon inbegrepen (ofte "gratis confectie").

Hoeveel stof heb je nodig? 

Aangenomen dat je ook 2:1 band gebruikt reken je als volgt: 

Breedte van het raam + gewenste ruimte buiten het kader + zomen (vb. ((80 + 20) x 2) + 10cm zomen = 210 )

Hoogte van het raam + gewenste ruimte buiten het kader (vb. (120 + 30) + 15 cm onderzoom + breedte band als bovenzoom)

Je stof afmeten doe je het makkelijkst met 2 personen en een metalen rolmeter op een zo groot mogelijk plat vlak (desnoods de vloer). 

Als je stof niet breed genoeg is, werk je bij voorkeur met een engelse naad. 

Werkwijze 

Je start met de onderste zoom.
Je strijkt eerst 2 cm om en daarna 13 cm om. Er wordt niet gezigzagd of overlockt.
Na het strijken stik je de zoom door, zo dicht mogelijk bij de rand (+-2mm)

Vervolgens komen de zijkanten aan de beurt.
Aan iedere kant strijk je eerst 2cm om en daarna 3cm om. Ook hier niet zigzaggen of overlocken.
Vervolgens weer doorstikken zo dicht mogelijk bij de rand.

Methode 1, met een hoekje.

Methode 2, zonder hoekje, maar met een handmatige onzichtbare steek vastgemaakt onderaan (anders vallen de loodjes erdoor). 

Na het dichtstikken van de zijkanten, laat je het lood in de zijnaden vallen.

Voor de laatste stap zoek je opnieuw een helpende hand om vanaf de zoom de gewenste hoogte van de gordijn opnieuw af te meten. Dit doe je best over de volledige breedte van de gordijn om de 10 cm of op basis van het patroon als je dit ook bij de zoom perfect gevolgd hebt.

Je strijkt ook de bovenrand om en zet er vervolgens de band op (lood niet vergeten!).
Je kan best even testen op welke hoogte de haken komen met het band erop. In de meeste gevallen heb ik mijn band op 1cm van de bovenrand opgestikt.
Knip zonodig een beetje van de resterende stof af, zodat alles onder de band terecht komt.  Ook hier dus geen zigzag of overlock.

Bij stoffen die zich vlot laten strijken heb je dus géén spelden nodig.
Verduisteringsstoffen laten zich meestal niet of bijna niet strijken en daar gebruik je dus geen strijkijzer, maar wel een massa spelden.

De rits met één bies

Ik had u nog een uitleg beloofd over de rits met één bies, dus bij deze.
Eens je klaar bent ziet de rits er zo uit:

Je meet de lengte van de rits af + een halve cm bovenaan. De naad voorbij dit merkje kan je al stikken.
Vervolgens speld je de rits in zodat de tandjes net onder de stof uitkomen. Dan stik je deze kant in en je blijft daarbij zo dicht mogelijk bij de tandjes.

Vervolgens speld je de andere kant zo vast dat het vorige stiksel net bedekt is.

Hier heb je 2 opties:
1) Je draait de stof en je steekt nieuwe spelden, zodat de stof enkel nog aan de onderste stoflaag vast zit.
Vervolgens stik je de rits vast aan de enkele stoflaag.
Op dit punt zit de rits eigenlijk al op zijn plaats. Het enige dat je nu nog moet doen, is een sierstiksel bovenop. Met dat stiksel blijft de boel ook wel mooi op zijn plaats zitten.

2) Stik de rits vast met het sierstiksel.
Dit werkt vooral bij dunnere stoffen, waarbij je de rits goed kan voelen zitten.
Bij dikkere stoffen is het steviger om de rits op de eerste manier in te zetten.

Gerimpelde kikkers

Zijn jullie al klaar met het testen van The Gimp ?

Wij zijn hier in ieder geval al terug met de beloofde rimpelrok, hier ten huize ook bekend als de kikkerrok. 

Gemaakt volgens het zelfde recept van de vorige, maar nu zonder paspel en met echte voeringstof in plaats van katoen en de rits kwam erin volgens de methode zsazsa. Toch wel heel wat handiger (én properder) dan volgens de methode van de les. 

Pas toen de rok helemaal af was, realiseerde ik mij dat je in gekochte kinderrokken eigenlijk nooit echte gladde voeringsstof ziet. Ik informeerde mij enigzins laattijdig bij de naaijuf over de reden ervan en hoorde dat dat omwille van glijgevaar en allergie zou zijn. Met bijhorende broekkousen zou dat laatste voor een winterrok geen probleem mogen zijn, maar dat glijden, dat had ik natuurlijk zelf moeten kunnen bedenken. Dom dom, maar het staat er nu in en mooi is dat wel.

Terwijl ik dan toch vragen aan het stellen was informeerde ik ook eens of rokken uit rechte lappen stof wel ok waren. En daar kreeg ik toch bevestiging dat je rimpel- en plooiroken voor kindjes perfect uit een rechte lap kan maken. Oef!

Stof: Pauli

Voering: Veritas

We zijn er nog

Neenee we zijn er niet mee gestopt, verre van zelfs.
Maar op het programma stond een hele reeks verstel- en herstelwerk, van gekochte kleding, dat spreekt voor zich.
Terwijl ik daaraan bezig was maakte ik dan ook nog het al lang beloofde gsmzakje voor mijn pa. Naar dit model en met een restje van deze stof. Weinig spectaculair, dus werd het opgehaald voor het op een foto geraakte.

Naar aanleiding van Halloween en de bijhorende verkleedpartijtjes (her)begon ik ook aan de verkleedcollectie. De status van deze setjes is 90% en 50%, een kleine sneakpreview krijgt u nu al, de rest volgt wel als we 100% halen.

Ik kocht mij ook een boek en weet alvast dat daar tegen de zomer een gele versie van dit kleedje zal uitkomen, nu alleen nog de juiste stof vinden. Gelukkig is het dit weekend stoffenspectakel.

Toen ik deze pin zag voorbijkomen dacht ik eraan dat ik u nog iets moest vertellen. Voor wie geen zin heeft om 845€ uit te geven aan Photoshop en niet in de illegaliteit wil werken, bestaat er een zeer goed, volledig legaal en volledig gratis alternatief, genaamd The Gimp.
Ga dat zeker eens testen en nog voor u de helft geprobeerd hebt, ben ik hier terug met een gloednieuwe rimpelrok.

Discorok

Als er na het eerste kledingstuk nog een aanzienlijk stuk stof over is, dan wil ik dat liefst zo snel mogelijk wegwerken.
Ik had bij de Jacob al getwijfeld om met rood garen te werken of rode knopen. Toen had ik het gelaten, omdat het een test was en een echte jongensbroek.
Maar met restjes voor meisjes kan je wat meer loos gaan natuurlijk, dus deze keer kwamen er rode paspel, een rode rits en rode knoopjes. Het patroon is de A-lijn van Zsazsa, ook eentje dat ik wel eens wilde uitproberen.
Na de discobroek kwam er dan ook de discorok:

Het is al lang geleden dat ik u nog enkele tips heb meegegeven, maar hier zijn ze:
- koop geen nylongabardine (dat wisten we eigenlijk al toen we de prijs zagen)
- als je tegen tip 1 zondigt, overlock hem dan niet met dat dik overlockgaren van het spectakel
- met echt overlockgaren trek je op zijn minst de overlockte rand niet zomaar van de stof af.
- zorg dat je dan niet ontdekt nadat je daar de eerste keer je overlock voor hebt heringeregen in een meer aangepast kleur.

Stof: Pauli

paspel, rits: Veritas

knopen: de doos 

GSM hoesje

Een tijdje terug kocht ik mijn eerste smartphone. Zomaar een zakje kopen was natuurlijk geen optie. Ik ging dat wel even in 1 2 3 in mekaar zetten. Die snelheid lukte nog wel, maar het resultaat van die eerste poging toon ik u liever niet.

Dus moest er een tweede poging komen. Ik mat en knipte een voorpand en een achterpand, naaide ze keurig aan mekaar en besefte toen ik daar mee klaar was dat ik ook gewoon een langere lap had kunnen nemen. Maar de naad zit waar ik hem wilde hebben, dus dat geeft niet.

De zijnaden dichtnaaien leverde nog het nodige gefoeter op. Ik moest zo kort mogelijk op het randje kunnen stikken, maar mijn machine heeft echt wel de nodige moeite van zodra er enkele stoflagen aan te pas komen. Na 2 keer alles lostornen en alles opnieuw inrijgen omdat de naaimachine blijven hangen was en ik met een massa lussen zat is er dan toch een aanvaardbaar zakje van onder de machine gerold.
Nog een kleine tip: om velcro te stikken kan je best de grootste steeklengte nemen, anders blijft je draad erin plakken en mag je dus weer tornen.
De snelheid was wel bedroevend deze keer.

Een derde versie zal ongetwijfeld nog wel volgen.

Als voering gebruikte ik de stofrestjes van het kleedje, die pasten toevallig perfect bij de buitenstof.

Buitenstof : stoffenspectakel

Voering: Pauli

Eentje met plooitjes

Voorlopig heb ik nog niet veel zomerkleerjes gekocht, kwestie van een excuus te hebben om er veel te maken :)

Na de eerste test in winterstof zijn we dus aan de zomercollectie begonnen.
Het eerste wordt een A-lijntje met plooitjes.

Ik legde het patroon voor het voorpand op 4 cm van de stofplooi en na het uitknippen gaf ik een klein knipje waar de extra stof begon.
Dan stikte ik er de plooitjes in, zodat de 2 knipjes op mekaar kwamen te liggen en het voorpand dus bovenaan terug zijn normale patroon voldeed.

Ik nam kleine plooitjes, en legde ze allemaal in dezelfde richting. Ik moet eens nadenken hoe ik die volgende keer volledig centraal krijg, want nu zullen ze waarschijnlijk een tikje te veel naar links staan.

En verder maakte ik al voor de 2e keer dezelfde fout. Ik werk met een beleg uit 1 stuk, en volg daarvoor de handleiding van Tante Hilde . Maar als je geen vestje maakt en je wil je rits inwerken tussen de buitenstof en het beleg, dan mag je het rechte stuk van het rugpand niet direct vaststikken natuurlijk. Maar tot 2 keer toe heb ik dus moeten tornen en foefelen om te hechten waar ik dat niet voorzien had. 

Daarom mag dat dus niet aan mekaar. Ik wil die rits daar mooi kunnen tussenwerken. Vind ik wel zo netjes.
Ik zet mijn rits in zoals we dat in de les geleerd hebben. Eerst met grote steken dichtnaaien en aan het einde gewone steken en hechten. Dan proper openstrijken, de grote steken terug losmaken, de rits open en dan mooi vastspelden tot juist onder de stof, rits dicht, andere kant vastspelden en dan alles driegen. Zo zit ze mooi vast en gaat ze niet lopen. En dan vaststikken:

Zijkantjes dicht, sierstikseltje rond hals en armsgaten, zoom eraan en dan krijgen we dit:

stof: Pauli

A-lijntje

Met mijn nieuwe schat, de doos vol knopen, kon ik eindelijk de laatste hand leggen aan het A-lijn kleedje dat ik enkele weken terug begon.

Ik was al een tijdje op zoek naar een leuk A-lijn patroontje in één van de boekskes. Maar tot nu toe heb ik er nog altijd geen gevonden. Ik had nog een hoop stof over van de rechte rok in de les, dus besloot ik maar om het erop te wagen en dit patroontje te testen. Wel patroon is veel gezegd natuurlijk, want er is nog wel wat werk aan voor je het klaar hebt.
Ik besloot om vanaf het vestje aan elke kant 6 cm uit te schuinen zodat ze wat bewegingsruimte zou hebben. Omdat het eigenlijk winterstof is en de lente eraan komt, nam ik de maat van een kleedje maat 98 uit de winkel en kwam aan 50cm gemeten vanaf de schouders.
Mijn patroon tekende ik zonder naadwaarde, zodat ik nog wat speelruimte had.
Ik tekende overal 2cm naadwaarde en 4cm voor de zoom, kwestie van wat speling te hebben.

Ik koos voor een beleg uit één stuk en zette hem eraan volgens de methode van Tante Hilde.  En toen begon het te wringen.
Gelukkig heb ik ook nog een boek met naaitechnieken en herinnerde ik mij dat er in de les enkelen een beleg aan hun t-shirt gezet hebben en dat die belegjes werden ingeknipt en uitgedund. Hoewel ik geen strijkvlieseline in huis had en het beleg niet verstevigd had, besloot ik toch maar de schaar erin te zetten. Hopelijk gaat het achteraf niet teveel rafelen.
Na het passen zoomde ik hem toch maar op 2cm om, want hij is nu al niet meer al te lang en het moet eerst nog zomer worden. Bij nader inzien had ik misschien ook mogen uitschuinen tot 7 cm, want ze kan wel bewegen, maar het had toch nog iets losser gemogen.

En zo kwamen we tot dit resultaat:

De rits inzetten was wel goed gelukt. Maar ik had ze een tikje te laag ingezet. Ik heb ze ingezet volgens de methode van de juf, wat toch al wel een stuk beter ging dan de methode die ik voor het rode rokje gebruikte. De volgende keer zal ik foto's voorzien.

Omdat de rits toch wel echt te laag ingezet is, moest er nog een knoopje aan. Ik ging al kijken bij Veritas, maar vond niet wat ik in gedachte had. Ook de grote doos bevatte niet exact wat ik wilde, maar wel eentje dat voldoende dicht in de buurt kwam.

Maar een knoopsgat was geen optie, dus moest er een koordje aan. Helaas had ik ook dat niet in huis. Dus nam ik een "miskoop" van het begin van het schooljaar, een rolletje zwarte cordonnet, nam er 6 draadstukjes van en vlechtte die tot een koordje.

En toen hadden we dit:

En nu laat ik het met rust.
De volgende editie is al geknipt uit katoen.

Stof: stoffenspectakel

Kerstvakantie

Tijdens de kerstvakantie begonnen we al te dromen van de lente en de zomer. Een hele week lang werkte ik dan ook elke avond aan de stolplooirok van Emma en Mona.

Enkele tips voor wie er ook nog aan wil beginnen. De stof voor de onderrok moet echt langer dan de tailleband als je hem wil kunnen sluiten. Mijn volgende editie zal vermoedelijk gefronst worden ofwel een kwart cirkelonderrok zijn of we laten hem er gewoon uit, dat zal van de inspiratie van het moment afhangen.
En nog een tip voor de beginner. Het is geen goed plan om de rits te proberen inzetten aan de bovenkant van een plooi. Je krijgt dan 2 stoflagen boven mekaar en dat naait echt niet zo handig. De rest van de rok is behoorlijk geslaagd, maar aan de rits kan je dus nog altijd zien dat hij niet uit de fabriek komt.

Stof: Pauli (onderrok: ikea)