De broek van Ally

De winkels liggen, zoals u ongetwijfeld ook al gemerkt hebt, vol met van die losse flodderbroeken. Niet echt figuurvrienlijk voor mij, maar ons klein spook komt daar zeker nog wel mee weg. 

Ergens vorig jaar kocht ik 2 meter van dit schitterende flodderstofje. Met 1 meter kwam ik net toe voor onze 5,5 jarige, dus als ze er een gat in valt, dan kunnen we dit nog eens overdoen. 

Het is een superdun glibberend katoentje, maar het kreukt amper en valt geweldig goed. 

Na het idee en de stof kwam de zoektocht naar een patroon. Ik ging door al mijn boekjes, tekende een joggingbroek (een paar maten te groot) af en stelde vast dat die uitvoeren in katoen niet ging werken, wegens nog altijd veel te smal. Ik ging even te rade bij de naaivriendjes en kreeg de tip om te vertrekken vanaf de Ally jumpsuit. Een beetje gegoogle toonde dat ik niet de eerste zou zijn dit dat deed. De LMV met de Ally Jumpsuit zat helaas niet in mijn collectie, maar er werd er snel eentje gevonden, waaruit ik het broekdeel mocht overtekenen.

Ik zette er een tailleband aan en gaf een beetje extra lengte aan de broekspijpen en dat mocht wel want in de laatste weken zijn al haar broeken opeens te kort geworden.
Een volledig jumpsuit zie ik hier trouwens echt niet zitten voor mijn juffertje ik-ga-op-het-allerlaatste-moment-naar-de-wc. Misschien binnen een paar jaar, als het dan nog mode is natuurlijk.

Stof: In den Beer

De trui waar alles mis aan ging

Terwijl we op de zon wachten om buiten foto's te kunnen nemen van de zomerspullen die intussen klaar zijn, maar nog niet gedragen kunnen worden, toon ik hier nog even de "miskleun van de winter". 

De bedoeling was om een soort souspull te maken. Tot zover het plan. 

Ik begon met het overnemen van een t-shirtpatroontje uit een Ottobre, maar bij gebrek aan model in de buurt koos ik een maat of 2 te groot. Bij de eerste pasbeurt bleken zowel lijfje als mouwen een centimeter of 10 te lang.  Van beide knipte ik dan maar een stevige strook af en maakte er boorden van. 

Toen het tijd was voor de kraag schatte ik de lengte van de nek op zijn beurt ook helemaal fout in, zodat ze nu een gezellig warm uitziende kraag heeft, die mooi aansluit, maar zeker en vast niet aan een souspull doet denken.  

Als ze hem aanheeft ziet hij er vooral erg gezellig warm uit en hij werd al best veel gedragen. Gelukkig was het een testje, met een restje stof uit een ver verleden.

Ninja

Zo net voor de krokusvakantie is er natuurlijk carnaval op school en traditioneel voorzien we dan een nieuw verkleedpak. Deze stof lag hier al enkele jaren klaar, maar ik zag niet direct hoe het bovenstuk er moest gaan uitzien. Ik had aan iets met brede gewatteerde schouders gedacht, maar daar wilde mijn kleine ninja niks van weten. 

De broek maakte ik naar het zelfde patroon van eerdere verkleedpakken.  Voor het vestje nam ik een oud t-shirt van de echtgenoot, knipte er een heel stuk af onderaan, maakte de armsgaten kleiner, sneed het voorpand door en maakte er kruisende panden van. Van wat ik aan de onderkant van het t-shirt afknipte maakte ik lange banden om het vestje dicht te knopen rond de taille.  En de reclameprints werkte ik weg met stukjes ninjastof. 

Hij vind het vestje absoluut geweldig en niets is leuker dan een tevreden kleine ninja!

Stof: Pauli

Oud t-shirt

Messenger bag

Onze kleine man ging ondertussen al anderhalf jaar naar de tekenles met een messenger bag die we ooit bij een paar schoenen kregen en het ding had echt wel zijn beste tijd gehad intussen. 

Tijd dus om een nieuw en steviger model te voorzien.  Ik zocht wat rond op Pinterest, vond meerdere modellen die me bevielen, maar ze waren of wat te klein of ze hadden net wat teveel toeters en bellen. Eigenlijk wilde ik een vak achteraan om een afgewerkte tekening in te stoppen, maar een zak hertekenen zag ik ook niet zitten.  Uiteindelijk koos ik dan maar voor een model uit de knippie nr 4 van 2014, met een extra zakje vooraan. 

Afgewerkt valt hij heel goed mee (de foto's in de knippie waren niet zo duidelijk) en omdat ik voerde met dezelfde stof als aan de buitenkant, staat hij best stevig ook zonder extra verstevigen. Hij is ook net iets groter dan de vorige, waardoor er niet meer moet gepropt worden. Een geslaagd projectje dus. 

Stof: Ikea

Het jaar van de gordijn

2014 was hier overduidelijk het jaar van gordijn. Bij momenten leek het wel een neverending story.
Ik begon eind 2013 met de kinderkamer, met 7 meter Ikeastof.  Sindsdien verwerkte ik nog 20 meter gordijnstof van 280 cm breed en 10 meter verduisterende stof van 150 cm breed.

Gordijnen maken is op zich niet moeilijk, het is gewoon wat saai en je hebt er een helpende hand en een grote lege tafel voor nodig. Laat een grote lege tafel hier een trekpleister zijn voor Lego en ander speelgoed en dat opruimen niet mijn sterkste punt.

Nu ze een jaar na de start van het project eindelijk allemaal ophangen, is het toch tijd geworden voor een korte handleiding.
Wat heb je nodig?
 - gordijnstof (140, 150 of 280cm)
 - loodjes
 - gordijnband
 - garen
 - strijkijzer + stijkplank

Voor je stof gaat shoppen is het aangewezen om eerst de ramen op te meten en gordijnband te kiezen. Ik ging voor een 3-ploois gordijnband die net 2 op 1 samentrok (gevonden bij wijlen Home Market), maar er bestaan vele soorten. De gordijnen van de slaapkamers kregen hier Ikeaband omdat de maat van het raam niet te verzoenen viel met de 3-plooisband en de stofbreedte. Bij de Ikeaband kan je de plooien naar smaak leggen met ijzeren gordijnhaken.

Eén van de ramen hier was 255cm breed (binnen het kader), dus moest er stof van 280 breed komen om geen naden midden in de gordijnen te hebben. De stof werd gevonden op het Stoffenspectakel. Alle ketens lijken enkel stof van 140cm aan te bieden en daar zit dan altijd al maakloon inbegrepen (ofte "gratis confectie").

Hoeveel stof heb je nodig? 

Aangenomen dat je ook 2:1 band gebruikt reken je als volgt: 

Breedte van het raam + gewenste ruimte buiten het kader + zomen (vb. ((80 + 20) x 2) + 10cm zomen = 210 )

Hoogte van het raam + gewenste ruimte buiten het kader (vb. (120 + 30) + 15 cm onderzoom + breedte band als bovenzoom)

Je stof afmeten doe je het makkelijkst met 2 personen en een metalen rolmeter op een zo groot mogelijk plat vlak (desnoods de vloer). 

Als je stof niet breed genoeg is, werk je bij voorkeur met een engelse naad. 

Werkwijze 

Je start met de onderste zoom.
Je strijkt eerst 2 cm om en daarna 13 cm om. Er wordt niet gezigzagd of overlockt.
Na het strijken stik je de zoom door, zo dicht mogelijk bij de rand (+-2mm)

Vervolgens komen de zijkanten aan de beurt.
Aan iedere kant strijk je eerst 2cm om en daarna 3cm om. Ook hier niet zigzaggen of overlocken.
Vervolgens weer doorstikken zo dicht mogelijk bij de rand.

Methode 1, met een hoekje.

Methode 2, zonder hoekje, maar met een handmatige onzichtbare steek vastgemaakt onderaan (anders vallen de loodjes erdoor). 

Na het dichtstikken van de zijkanten, laat je het lood in de zijnaden vallen.

Voor de laatste stap zoek je opnieuw een helpende hand om vanaf de zoom de gewenste hoogte van de gordijn opnieuw af te meten. Dit doe je best over de volledige breedte van de gordijn om de 10 cm of op basis van het patroon als je dit ook bij de zoom perfect gevolgd hebt.

Je strijkt ook de bovenrand om en zet er vervolgens de band op (lood niet vergeten!).
Je kan best even testen op welke hoogte de haken komen met het band erop. In de meeste gevallen heb ik mijn band op 1cm van de bovenrand opgestikt.
Knip zonodig een beetje van de resterende stof af, zodat alles onder de band terecht komt.  Ook hier dus geen zigzag of overlock.

Bij stoffen die zich vlot laten strijken heb je dus géén spelden nodig.
Verduisteringsstoffen laten zich meestal niet of bijna niet strijken en daar gebruik je dus geen strijkijzer, maar wel een massa spelden.

Slapenstijd

Je kent ze wel, die dromen waarin je plots merkt dat je in pyjama op school of het werk staat. Vandaar dat deze pyjama's zonder model geshowd worden ;) 

Het t-shirt is er eentje uit een ottobre. De broek komt van het patroon van het indianenpak, dat ik ooit maakte uit de knipmode 2/2012. Het patroon werd al vaker gerecycleerd voor verkleedkleding. Telkens vouw ik het gewoon wat om en knip er al dan niet naadwaarde aan, afhankelijk voor wie het moet dienen. Deze keer moest het een short met tailleband worden, dus vouwde ik het ver om en deed er ook in de taille wat af. 

Aangezien "how to train your dragon" hier wel populair is, viel een stofje met ridders en draken hier wel in de smaak als pyjamastofje.  Deze werd al voor de zomer gemaakt en is ondertussen al goed gedragen. 

Toen de herfst begon maakte ik eindelijk ook de tweede. Om ervoor te zorgen dat hij zeker ook volgende zomer nog bruikbaar zou zijn, werden er telkens enkele centimeters toegevoegd in de lengte, zowel bij het t-shirt als bij de broek. 

Drakenstof: Stoffenspectakel

Vliegtuigentricot: In den beer

Boordstof: Pauli

Sprookjeskleedje

Op één na zijn alle kamers ondertussen voorzien van gordijnen. Een werkje dat de nodige "sense of accomplishment" oplevert, maar toch ook wel bij momenten redelijk saai is.
Tussendoor werden er dus ook leukere dingen gemaakt.

Zo maakte ik een tijdje terug een kleedje voor de dochter, een notoire broekenfan. Ze mocht zelf stof kiezen uit de kast. Ze ging zeer resoluut voor de rest van dit sprookjesstofje en beloofde plechtig dat ze dit keer echt wel het kleedje zou gaan dragen.

Dus koos ik een patroon uit SVDZ1 en ging aan de slag, met dit resultaat:

So far, so good.
Maar toen wilde ze het helemaal niet aandoen. Pas na een maand lukte het om hem een paar uur aan te krijgen. En toen liet ze zich natuurlijk met plezier fotograferen, alleen niet in een normale pose.

Sprookjesstof: Stoffenspectakel

Rode stof: Ikea