Een tricot bloemenrokje

Sinds enkele weken woont er hier een overlock in huis.
En dan neem je zo een gekocht rokje uit de kast, bekijkt dat eens goed en denkt, mmm dat moet op een avondje makkelijk te doen zijn.
En jawel, zo een patroonloos tricotrokje dat past in een avondje naaien.

Een stofje werd gekozen, 40cm tricot volstond ruimschoots voor een 2,5 jarige.
Een strook van een kleine 30cm werd geknipt over de hele lengte van de stof.
Garen werd gekozen. (het werd die rode)

Er kwam weinig gereken aan te pas. Ik mat de tailleband na op een bestaande rok en bij het leggen van de plooien lette ik vooral op de tekening. Na enkele pogingen had ik een patroon gevonden waarmee ik bijna de volledige breedte van de stof kon gebruiken. De plooitjes stikte ik met een klein recht stretch stiksel vast.

De tailleband en zijnaad lockte ik aan mekaar en de elastiek stikte ik ook van de eerste keer aan mekaar. Ik schoof de 2 in mekaar, zette de elastiek eventjes op zijn plaats met wat speldjes, zodat hij niet onder het mes kon geraken. De rok en de tailleband naaide ik aan mekaar met een driegdraad en het volledige pak ging zo onder de overlock.

Nog even de onderrand afwerken met de overlock, centimeter omvouwen, zoompje met de dubbelnaald en tadaa klaar.

Iets in mij zegt dat er van dit model nog veel rokjes zullen gemaakt worden hier.

Stof: Pauli

Stof knippen

De schaar in de stof zetten is altijd even een spannend momentje, als het hier al misgaat is het helemaal mis natuurlijk.
Daarom een overzichtje van de belangrijkste dingen waar je op wil letten voor je de schaar erin zet.

De zelfkanten
De zelfkanten zijn de randen waar de stof bij het weven werd opgespannen. Soms hebben ze een wit boordje, vaak hebben ze gaatjes, soms zien ze er bijna identiek uit, soms hangt er wat plak aan. Maar altijd wil je die paar centimeter er afknippen.
Let er dus op dat ook je naadwaarden niet in de zelfkant zit.

Katoen
Katoen is gemakkelijk. Je let vooral op de print en verder leg je je patroondelen evenwijdig met de zelfkanten. Leg je ze dwars, dan lubbert de stof makkelijker uit bij het dragen.

(Rib)fluweel
Bij fluweel moet je op de vleug letten. Maar fluweel is ook een uitzondering.
Als je fluweel voor je neemt en je kijkt naar je voeten, dan moet het donker kleuren. Of ook als je erover wrijft, dan komt de zoom aan de kant vanaf waar je de haartjes glad kan strijken.
Zo dus:

Fleece en wollen stoffen

Ook hier moet je op de vleug letten, maar hier werkt het omgekeerd als bij fluweel.

Zo dus:



Tricot
Tricot is een gebreide stof en ze kan net als nylonkousen gaan ladderen. Om dat risico te beperken probeer je de stof boven en onder uit te rafelen.
De zoom komt daar waar je een draadje loskrijgt.

Voor- en achterkant

Bij sommige wollen stoffen kan het moeilijk zijn om het verschil te zien tussen de voor- en achterkant van de stof.

Als de geweven strepen op de stof van de stofvouw naar links weglopen, dan is het de slechte kant van de stof.

Lopen de strepen naar rechts, naar de stofvouw toe, dan heb je de goede kant.

Een rits inzetten

Een rits inzetten is op zich niet moeilijk, maar je wil het wel percies doen voor een mooi resultaat.
Kies voor je eerste ritsen bij voorkeur een rechte naad.

Meet de lengte van je rits af te en voeg een halve centimeter toe (naadwaarde apart meten), zet een merkje.
Stik de naad met maximale steeklengte tot aan je merkje, hecht niet. Zet je steeklengte normaal, stik de rest van je naad en vergeet deze niet te hechten.
Als je hiermee klaar bent strijk je de naad open. Zodra de naad gestreken is, maak je het grove stiksel weer los.

Open de rits en speld de eerste kant vast zodat de tandjes net verdwijnen onder de stof.
Sluit de rits, leg de stof volledig tegen mekaar en speld nu de tweede kant vast. Spelden in de lengterichting van de rits, anders krijgt je teveel vervorming.

Aangezien je met al die spelden niet kan stikken (bovendien heb je zo veel te veel vervormingen), trek je een driegdraad door je rits.
Nu ziet het er zo uit:

Nu open je de rits opnieuw.
Gebruik je ritsvoetje en stik de eerste kant tot je in de buurt van de slider komt. Stop met de naald in de stof en sluit de rits. Stik verder tot net voorbij het metalen eindplaatje. Stop alweer met de naald in de stof, draai de stof 90°, stik een centimeter met de hand, zodat je het voelt als je toevallig op het plaatje zou terechtkomen (en voorkom zo een naaldbreuk).

Zodra je weer op dezelfde afstand zit (1cm aan elke kant is wel mooi) weer keren (naald in de stof laten!) en doorstikken tot je bijna boven bent. Weer even stoppen, rits openen en de laatste centimeters stikken en hechten.
Et voila een perfecte rits.

Edit: de zsazsa-methode is sneller en je hebt minder kans op verschuivingen, omdat je in 1 stuk door kan stikken. Alleen als je de stof niet mooi kan openleggen, wegens plooien, etc .. zou ik zelf nog voor deze methode kiezen (en in de les natuurlijk ;) )

Een rechte rok

Deze maakten we in de naailes. Het stofje herken je mogelijk nog van dit kleedje dat werd gemaakt met de overschot van de stof.
Het kleedje was wel een heel eind vroeger klaar, want aan deze rok werkten we schijnbaar eindeloos lang.

En zo maakten we de split.

Het was een patroon op maat, maar er waren nog best wat aanpassingen nodig om het helemaal goed te krijgen. Ik ben erg tevreden van het resultaat, maar de formules om het uit te tekenen ga ik toch nog een keertje testen alvorens ik ze hier neerzet.

Stof: Stoffenspectakel

GSM hoesje

Een tijdje terug kocht ik mijn eerste smartphone. Zomaar een zakje kopen was natuurlijk geen optie. Ik ging dat wel even in 1 2 3 in mekaar zetten. Die snelheid lukte nog wel, maar het resultaat van die eerste poging toon ik u liever niet.

Dus moest er een tweede poging komen. Ik mat en knipte een voorpand en een achterpand, naaide ze keurig aan mekaar en besefte toen ik daar mee klaar was dat ik ook gewoon een langere lap had kunnen nemen. Maar de naad zit waar ik hem wilde hebben, dus dat geeft niet.

De zijnaden dichtnaaien leverde nog het nodige gefoeter op. Ik moest zo kort mogelijk op het randje kunnen stikken, maar mijn machine heeft echt wel de nodige moeite van zodra er enkele stoflagen aan te pas komen. Na 2 keer alles lostornen en alles opnieuw inrijgen omdat de naaimachine blijven hangen was en ik met een massa lussen zat is er dan toch een aanvaardbaar zakje van onder de machine gerold.
Nog een kleine tip: om velcro te stikken kan je best de grootste steeklengte nemen, anders blijft je draad erin plakken en mag je dus weer tornen.
De snelheid was wel bedroevend deze keer.

Een derde versie zal ongetwijfeld nog wel volgen.

Als voering gebruikte ik de stofrestjes van het kleedje, die pasten toevallig perfect bij de buitenstof.

Buitenstof : stoffenspectakel

Voering: Pauli

Een hele kip

Op woensdag ben ik thuis met de kids en dan kook ik wel eens iets. Geen spectaculaire dingen hoor, op originele recepten moet je hier niet wachten, daarvoor ga ik liever uit eten.
Meestal gaat het om een grote ketel spaghettisaus of een potje stoofvlees. Maar vandaag was het een hele kip. De zoon is daar gek op. Het begint met de boter die hij in haar poep mag steken en het eindigt bij het afkloven van een bot en het smullen van al dat vel.
Een spit heb ik niet, dus ik leg ze gewoon in een ovenschotel en draai ze eens halfweg de gaartijd en dat werkt gewoon.

Boter in de schaal, scheutje olie over de kip, niet te zuinig met de kruiden en een uurtje aan 180 °C, meer moet dat niet zijn.

Van het resultaat is er geen foto, daarvoor waren de wolfjes te hongerig. Maar zo een kip op tafel, daar worden wij hier vrolijk van.

Feestje

We hadden deze week geen tijd om iets nieuws te maken, want we moesten feesten. En daarvoor kwam dat nieuwe kleedje goed van pas natuurlijk.